Ποιός φοβάται το γυμνό;

«Παρόλο που οι γνώσεις γύρω από το ανθρώπινο σώμα και τις λειτουργίες του, καθώς και η ανάγκη νοηματοδότησης της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και των διαπροσωπικών σχέσεων μέσω του σώματος εκφράζεται ποικιλοτρόπως στα περισσότερα γνωστικά αντικείμενα του αναλυτικού προγράμματος (γλώσσα, βιολογία, φυσική αγωγή, ιστορία, τέχνη κ.α.),  η ρεαλιστική, όσο αφορά την έκφραση αλλά και τον αριθμό, αναπαράσταση του ίδιου του ανθρώπινου σώματος,  όπως θα επιχειρηματολογήσουμε σε αυτή την εργασία, είναι απούσα. Συγκεκριμένα το ανθρώπινο σώμα, ιδιαίτερα το γυμνό ανθρώπινο σώμα, εμφανίζεται σπάνια στα σχολικά βιβλία και των δύο βαθμίδων ακόμη και σε μαθήματα όπου είναι το βασικό αντικείμενο μελέτης (πχ. Αναπαραγωγικό Σύστημα, Γνωρίζω το σώμα μου, κ.α.). Οι ελάχιστες αναπαραστάσεις του ανθρώπινου σώματος, η σαφής αναντιστοιχία στον αριθμό αναπαραστάσεων μεταξύ του γυναικείου και του ανδρικού σώματος,  εις βάρος του πρώτου, και η τάση να εμφανίζεται το ανθρώπινο σώμα, όποτε αυτό συμβαίνει, συνήθως αποσπασματικά, αφαιρετικά ή σχηματικά στα σχολικά βιβλία όπως μπορούμε να καταλήξουμε συμπερασματικά  σε αυτή την  παρουσίαση, εκφράζει μια γενικότερη συντηρητική γραμμή στην εκπαιδευτική πολιτική που αδυνατεί να αποδεχθεί την έμφυλη διάσταση του σώματος, ενώ θεωρεί το γυμνό σώμα ως εν δυνάμη «επιβλαβές» και ως εκ τούτου κάθε αναφορά σε αυτό «επικίνδυνη». Η αδυναμία  ουσιαστικής αποδοχής του σώματος και η άρνηση της ενσώματης προσέγγισης στην εκπαιδευτική πράξη έχει ως αποτέλεσμα καταρχήν τη δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού που δεν καλύπτει τις ουσιαστικές ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού σε γνωστικό και ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο, τη διάσταση ανάμεσα στις προβαλλόμενες από τα διάφορα Μέσα αναπαραστάσεις και το σχολείο και τη δημιουργία σύγχισης στους μαθητές και τις μαθήτριες που καλούνται να διαχειριστούν έννοιες και καταστάσεις για τις οποίες είναι ανεπαρκώς προετοιμασμένοι.  Τέλος, στην απογύμνωση της ίδιας της έννοιας του «ανθρώπινου σώματος» από μια σειρά ποιοτικών χαρακτηριστικών όπως αυτές εκφράζονται ως  ανθρώπινη σεξουαλικότητα  και  ανάγκη δημιουργίας  διαπροσωπικών σχέσεων.»

Συζήτηση, Κυριακή 9/3, 19:00
…στο Φεστιβάλ Σεξουαλικότητας.

Advertisements
This entry was posted in Ανακοινώσεις. Bookmark the permalink.